เป็นข้อสังเกตคร่าวๆ นึกได้ก็เลยวาดไว้ โดยแบ่งการใช้นิ้วกับโทรศัพท์มือถือเป็น 3 ยุค
This is my rough ideas about how can change the way the web and web browser should be.
Since everybody goes for semantic, FOAF, HTML5 and those fancier things, my idea focuses on how can we make every day web and internet usable and accessible to everybody, espectially those non-tech savvy people.
Well, the Mozilla Drumbeat is fun, and this made me stress, somehow 
. Thanks Mark Surman for giving me this cool chance!
เดินผ่านเมื่อกี้ ตื่นเต้นมากจนต้องรีบมาเขียนบล็อกจากโทรศัพท์มือถือ อนึ่งชื่อ entry ตั้งไว้ด้วยเหตุผลทาง SEO
ปัญหาใหญ่ๆ เวลาต้องให้ญาติผู้ใหญ่ใช้โทรศัพท์มือถือก็คือ “วิธีการใช้งานมันซับซ้อนเกินไป” หรือไม่ก็ “ปุ่ม/หน้าจอ” เล็กเกินไปทำให้ใช้งานยากและไม่สะดวก เคยทดลองให้ญาติที่เป็นคนญี่ปุ่นอายุ 60 กว่าๆ สุขภาพแข็งแรงใช้ iPhone ที่เปลี่ยนเมนูเป็นภาษาญี่ปุ่นดูสักเดือน พบว่าแค่การกดจอโทรออก หรือการเปลี่ยนพฤติกรรมการรับสายจากกดปุ่มมาเป็นเลื่อนแถบเสมือนที่หน้าจอนั้นยังยากไปสำหรับคนยุคนิ้วกดปุ่ม (ไม่ intuitive พอ)
แต่เท่าที่เห็นภายนอก infinity อาม่า พยายาม simplify function การใช้งานโทรศัพท์มือถือทั้งหมดให้เหลือแค่ แป้นหมายเลขที่กินเนื้อที่โดยคร่าวๆ ถึง 80% ของตัวเครื่อง ที่เหลือยกให้กับหน้าจอ และปุ่มรับ/วางสาย กับปุ่มที่คาดว่าเป็นปุ่มเมนู เมื่อคิดถึงการใช้งานใสถานการณ์จริงแล้ว การใง้งานพื้นฐานก็พอเพียงสำหรับญาติผู้ใหญ่ส่วนมากแล้ว ถ้าเมืองไทยมี usability award นี่คงได้สักรางวัลอย่างแน่แท้
คำถามที่ยังสงสัยอยู่คือเรื่องขนาดที่จะไม่ทำหายง่ายแต่ไม่ใหญ่จนแบกไม่ไหว กับแบตเตอร์รี่จะอึดพอที่จะอยู่ได้นานๆ หรือไม่?
