เมื่อวันก่อนไปประชุมแผนงาน CC ประเทศไทย มา มีการยกประเด็นที่น่าจะเป็นประเด็นสามัญร่วมกันของการจัดการชุมชนที่รวมตัวกันอย่างหลวม ๆ แบบอาสาสมัครขึ้นมา เลยเอามาจดเก็บไว้หน่อย ความคิดค่อนข้างกระจัดกระจายไม่ได้เรียบเรียง แต่หยิบ bullet หลัก ๆ ที่นึกได้มาแปะไว้

• CC ประเทศไทย มีเจ้าภาพอย่างเป็นทางการที่เป็นองค์กรอยู่สองแหล่งคือสำนักงานกฎหมายธรรมนิติ และ ChangeFusion (TRN เดิม) โดยที่เหลือเป็นอาสาสมัครที่เป็นบุคคล เช่น อาท ผมเข้าใจว่าน่าจะมีการสนับสนุนด้านเงินทุนกิจกรรมช่วงเริ่มต้น (เช่นไปออกบูธที่งาน ComWorld ตอนปี 2007) และค่าใช้จ่ายที่ใช้ในการ port สัญญาร่างกันอยู่
• เมื่อทำการ port เสร็จแล้ว มันก็จะมีการตั้งคณะทำงานเพื่อทำงานในด้าน evangelist และงานด้านกิจกรรมรณรงค์ เพื่อขยายฐานผู้ใช้ CC ซึ่งจะต้องมีการทำงานอย่างต่อเนื่อง โดยทั่วไปแล้วเราสามารถใช้รูปแบบการดำเนินงานแบบอาสาสมัครได้ แต่การเท่าที่สังเกตมาการอาสาเป็นการทำงานที่ต้นทุนต่ำผลสัมฤทธิ์ค่อนข้างสูง (เพราะมาด้วยใจ) แต่มักจะไม่ค่อยยั่งยืนในระยะยาวมาก ๆ วิธีแก้ก็ต้องต้องมีทุนมาคอยสนับสนุน
• ในการหาทุนสนับสนุนนั้นจริง ๆ แล้วจะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก เพราะมีองค์กรที่คอยสนับสนุนงานลักษณะนี้อยู่เยอะทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ แต่ปัญหาก็คือโดยมากทุนพวกนี้จะ commit ไว้ในระยะสั้นถึงปานกลาง 1-3 ปี ทำให้ต้องคอยหาแหล่งทุนใหม่อยู่เสมอ ๆ
• ไป๋ ไปประชุม CC ฝั่งเอเชียแปซิฟิคที่ฟิลิปปินส์มาเล่าให้ฟังว่าทาง CC เกาหลีใต้ จัดการเรื่องนี้ได้ด้วยการเปิดรับบริจาคจากประชาชนทั่วไปเพื่อดำเนินงาน CC และผู้บริจาคจะได้สิทธิในการโหวตเพื่อตัดสินใจใด ๆ ในการดำเนินงาน CC ยังไม่แน่ใจว่าสัดส่วนของการรับบริจาคกับเงินที่ต้องใช้ในการดำเนินงานทั้งหมดเป็นเท่าใด แต่สิทธิในการโหวตจะทำได้ถึงขนาดไหน แต่เป็นเรื่องที่น่าสนใจในการหาแหล่งทุนมาเสริมการดำเนินงาน ความเห็นส่วนตัวคิดว่าการบริจาคถึงแม้จะดูแล้วเหมือนไม่ยั่งยืน แต่ก็เป็นการสร้างแฟนและความมีเจ้าของร่วมในสิ่งที่ผู้บริจาคได้บริจาคไป โดยแฟน ๆ พวกนี้จะเป็น evangelist แต่ไป ซึ่งสามารถลดภาระการประชาสัมพันธ์ของหน่วยงานกลางได้พอสมควร
• เลยมานึกต่อว่าแล้วในกรณี CC ไทยจะทำเปิดรับบริจาคบ้างเพื่อนำมาดำเนินงาน ก็อาจจะช่วยเหลือการดำเนินงานทั่วไปได้บ้าง ดูกรณี APC 2008 ก็พอมีความหวัง แต่อาจจะต้องจัดการเรื่องการมีสิทธิเหนือการดำเนินงานให้ดี ๆ แต่สุดท้ายก็ต้องหาทางที่สามารถให้ทำงานให้ได้อย่างยั่งยืนไปด้วย อาจจะมี CC Store เพื่อขายของที่ระลึกหรือคงต้องให้ได้รับการสนับสนุนระยะยาวจากกลุ่มผู้ใช้ ซึ่งยังนึกไม่ออกว่าจะไปทางไหนดี

เกร็ดเพิ่มเติม รัฐบาลออสเตรเลียได้เป็นกลุ่มผู้ใช้กลุ่มแรก ๆ ของ CC ออสเตรเลีย และรัฐบาลอีกหลาย ๆ ประเทศ เช่น อเมริกา ก็เช่นกัน เป็นที่น่าสนใจว่าทำไม และทำอย่างไรประเทศไทยจึงจะสามารถปรับ paradigm ของกลุ่มผู้มีอำนาจรัฐเพื่อปรับใช้ CC ได้ ซึ่งบ้านเรามีการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารของทางราชการอยู่แต่ว่าหลาย ๆ เป็น Copyrighted น่าจะต้องมีการทุบโต๊ะจากระดับบนลงมาเพื่อการบังคับใช้อย่างแพร่หลาย