เดินผ่านเมื่อกี้ ตื่นเต้นมากจนต้องรีบมาเขียนบล็อกจากโทรศัพท์มือถือ อนึ่งชื่อ entry ตั้งไว้ด้วยเหตุผลทาง SEO

ปัญหาใหญ่ๆ เวลาต้องให้ญาติผู้ใหญ่ใช้โทรศัพท์มือถือก็คือ “วิธีการใช้งานมันซับซ้อนเกินไป” หรือไม่ก็ “ปุ่ม/หน้าจอ” เล็กเกินไปทำให้ใช้งานยากและไม่สะดวก เคยทดลองให้ญาติที่เป็นคนญี่ปุ่นอายุ 60 กว่าๆ สุขภาพแข็งแรงใช้ iPhone ที่เปลี่ยนเมนูเป็นภาษาญี่ปุ่นดูสักเดือน พบว่าแค่การกดจอโทรออก หรือการเปลี่ยนพฤติกรรมการรับสายจากกดปุ่มมาเป็นเลื่อนแถบเสมือนที่หน้าจอนั้นยังยากไปสำหรับคนยุคนิ้วกดปุ่ม (ไม่ intuitive พอ)

แต่เท่าที่เห็นภายนอก infinity อาม่า พยายาม simplify function การใช้งานโทรศัพท์มือถือทั้งหมดให้เหลือแค่ แป้นหมายเลขที่กินเนื้อที่โดยคร่าวๆ ถึง 80% ของตัวเครื่อง ที่เหลือยกให้กับหน้าจอ และปุ่มรับ/วางสาย กับปุ่มที่คาดว่าเป็นปุ่มเมนู เมื่อคิดถึงการใช้งานใสถานการณ์จริงแล้ว การใง้งานพื้นฐานก็พอเพียงสำหรับญาติผู้ใหญ่ส่วนมากแล้ว ถ้าเมืองไทยมี usability award นี่คงได้สักรางวัลอย่างแน่แท้

คำถามที่ยังสงสัยอยู่คือเรื่องขนาดที่จะไม่ทำหายง่ายแต่ไม่ใหญ่จนแบกไม่ไหว กับแบตเตอร์รี่จะอึดพอที่จะอยู่ได้นานๆ หรือไม่?